برای دانلود مداحی های محرم 95 اینجا ، محرم 91 اینجا ، محرم 90 اینجا ، محرم 89 اینجا ، محرم 88 اینجا ، محرم 87 اینجا ، محرم 86 اینجا و محرم 85 اینجا کلیک کنید

متن اشعار (نه شعر) ویژه و مخصوص مبعث پیامبر اکرم حضرت رسول (ص)

حضرت محمد (ص)

متن شعر اول در مورد مبعث پیامبر اکرم (ص)

بعثت نور

از حرا آیات رحمان و رحیم آمد پدید                        یا نخستین حرف قرآن کریم آمد پدید

صوت اقرأ بسم ربک مى‌رسد بر گوش جان               یا که از کوه حرا خُلق عظیم آمد پدید

بانگ توحید است از هر جا طنین افکن به گوش         فانى اصحاب شیطان رجیم آمد پدید

سید امى لقب، بر دست قرآن مى‌رسد                  یا به گمراهان صراط مستقیم آمد پدید

فاش گویم عقل کل فخر رسل مبعوث شد               آن که گردد ز اعجازش دو نیم، آمد پدید

قصه لولاک باشد شاهد گفتار من                          یعنى امشب عالم آرا از قدیم آمد پدید

در حرا بر مصطفى امشب شد از حق جلوه‌گر           آنچه اندر طور سینا بر کلیم آمد پدید

نغمه اللهُ اکبر از حرا تا شد بلند                            بت پرستان را به تن لرزش ز بیم آمد پدید

گر قریش او را یتیمش خواند اما در جهان                 بس شگفتى‌ها ازین دُرّ یتیم آمد پدید

منجى نوع بشر داراى آیات مبین                           صاحب خُلق خوش و لطف عمیم آمد پدید

گفته «ما اوذى مثلى» به عالم روشن است             پیشواى خلق با قلب سلیم آمد پدید

بود اگر باغ جهان پژمرده از طوفان جهل                  حال بر این بوستان خرّم نسیم آمد پدید

گشت مبعوث آن که عالم زنده شد از کیش او          فاش گویم محیى عظم رحیم آمد پدید

حب و بغض او نشانى از بهشت و دوزخ است           قصه کوته، صاحب نار و نعیم آمد پدید

زد تفأّل «ثابت» از قرآن به نام مصطفى                   حرف "بسم الله الرحمن الرحیم" آمد پدید

شاعر : ثابت خراسانی


متن شعری به مناسبت مبعث پیامبر اکرم حضرت محمد مصطفی (ص)

هر دم صلوات بر جمالش

به به که چه روز خرم آمد              مبعوث نبى اکرم آمد

بس عید فرا رسید بى شک           عیدى نبود چنین مبارک

از بعثت او جهان جوان شد            گیتى چو بهشت جاودان شد

این عید به اهل دین مبارک            بر جمله مسلمین مبارک

از غیب ندا رسید او را                   آن ذات خجسته نکو را

کاى ذات نکو پیمبرى کن               برخیز و به خلق رهبرى کن

چون قدر و مقام رهبرى یافت          در کوه «حرى» پیمبرى یافت

بشنید چو این ندا محمد (ص)        شد خاتم انبیا «محمد (ص)»

هر روح که دور از بدى شد             با آمدنش محمدى شد

قانون حیات و هستى آورد             آیین خدا پرستى آورد

پیدا چو شد آن جمال هستى        بشکست اساس بت پرستى

با بعثت آن نبى مرسل                 بتخانه به کعبه شد مبدل

هر دم صلوات بر جمالش               بر احمد و بر على و آلش

صد شکر به دین آن جنابم             قرآن مقدسش کتابم

خوشبخت کسى که امت اوست    در سایه دین و رحمت اوست

از عرش ملک دهد سلامش           شد ختم پیمبرى به نامش

اى داده ز ماه تا به ماهى             بر پاکى ذات تو گواهى

در شأن تو گفت ایزدپاک                لولاک لما خلقت الافلاک

اى بر سر هر پیمبرى تاج               یک قصه توست شام معراج‏

قرآن کریم حجت توست                خوشبخت کسى کز امت توست

گر زانکه تو بت نمى‏شکستى         اسلام نبود و حق پرستى

توحید به ما تو یاد دادى                بتخانه و بت به باد دادى

اى معنى ممکنات دریاب               اى خواجه کائنات در یاب

ما غیر تو دادرس نداریم                دریاب که هیچ کس نداریم

اى آنکه تو یار بینوائى                   فریاد رس و گرهگشائى

دریاب که ما گناهکاریم                 امید شفاعت از تو داریم

تنها نه منم به غم گرفتار               غم از دل هر که هست بردار

اى جان جهان فداى جانت            «شهرى» است غلام آستانت

شاعر : عباس شهرى

متن شعر از اشعاری برای عید مبعث و بعثت پیامبر اکرم حضرت رسول (ص)

پس بخوان اکنون تو با نام خدا

چهل سالی می گذشت از عام فیل       میهمان  غار او  شد جبرئیل

آن فرشته گفت بر او این بخوان              گفت احمد اُمّی ام من ای جوان

تا سه باری گفت او این را بخوان            باز احمد گفت هستم ناتوان

ناگهان در خود فشاری سخت دید          آن فرشته علم را در او دمید

بار دیگر آمد او  را این  ندا                    پس بخوان اکنون تو بانام خدا

آن که عالم را کند یک جا خَلَق              خلق گردانیده انسان از عَلَق

هست قرآن نزدت اینک پس بخوان          خالقت را زین سبب اکرم بدان

او قلم را بر شما تعلیم داد                   علم بر مجهول را هم داد یاد

اوّلین آیات قرآن شد نزو ل                   زین سبب آغاز شد کار رسول

چهلمین سال از گذشت عام فیل          بیست و هفتم از رجب دید آن دلیل

آن طرف جبریل رفتش آسمان               این طرف احمد بشد بر خانمان

چون خدیجه حالت احمد بدید                بسترش پهن و عبا بر وی کشید

کرد تشریحش محمّد واقعه                  گفت جبریل آمدش چون صاعقه

هرکجای آسمان رخ تافتم                    نقش جبریلی به آن جا یافتم

گفت من هستم فرستاده ز رب             لاتخف خود را میانداز ی به تب

گفت برخوان نفی کردم تا سه بار           حالتی آمد که شد تسهیل کار

لوح را خواندم توانستم عجب                 این توانستن بود از فضل رب

همسرش با مهر گفت او را چنین           مصطفی گردیده ای روی زمین

خانه ی آنان بشد روشن ز حق             مکّه بودش در غروب آن جا شفق

شاعر : محسن سید اسماعیلی

متن شعری در مدح و وصف حضرت رسول اکرم به مناسبت بعثت پیامبر اکرم (ص)

در نعت سید المرسلین علیه الصلوة و السلام

کریم السجایا جمیل الشیم                  نبى البرایا شفیع الامم

امام رسل، پیشواى سبیل                   امین خدا، مهبط جبرئیل

شفیع الوری، خواجه بعث و نشر            امام الهدی، صدر دیوان حشر

کلیمى که چرخ فلک طور اوست            همه نورها پرتو نور اوست

یتیمى که ناکرده قرآن درست               کتب خانه ى چند ملت بشست

چو عزمش برآهخت شمشیر بیم            به معجز میان قمر زد دو نیم

چو صیتش در افواه دنیا فتاد                 تزلزل در ایوان کسرى فتاد

به لاقامت لات بشکست خرد                به اعزاز دین آب عزى ببرد

نه از لات و عزى برآورد گرد                   که تورات و انجیل منسوخ کرد

شبى بر نشست از فلک برگذشت         به تمکین و جاه از ملک برگذشت

چنان گرم در تیه قربت براند                  که در سدره جبریل از او بازماند

بدو گفت سالار بیت الحرام                   که اى حامل وحى برتر خرام

چو در دوستى مخلصم یافتى               عنانم ز صحبت چرا تافتی؟

بگفتا فراتر مجالم نماند                        بماندم که نیروى بالم نماند

اگر یک سر مو فراتر پرم                       فروغ تجلى بسوزد پرم

نماند به عصیان کسى در گرو               که دارد چنین سیدى پیشرو

چه نعت پسندیده گویم تو را؟               علیک السلام اى نبى الورى

شاعر : سعدی

متن شعری برای روز عید مبعث پیامبر اکرم (ص)

آمد به خانه از «حرا» محمّد

از شهر مکه شد جدا، محمّد               دارد به لب، خدا خدا، محمّد

سر تا به پا، نور و صفا، محمّد               دارد به سینه، رازها، محمّد

تنها رود یا رب کجا، محمّد؟                  شهرى که در نفاق و کینه مشهور

شهرى که از گناه، گشته رنجور            مظلوم و بى کس آن که بى زر و زور

آمد برون، ز شهر مکه، شد دور             آن رحمت بى انتها، محمّد

مردم قرین کفر و بت پرستى                پیوسته در جهل و غرور و مستى

غرق هوس، پابند جرم و پستى            زین کرده‌ها، دور از خداى هستى

بر دردشان تنها دوا، محمّد                   آن شهر غم گرفته، مات و خسته

با چهره‌اى، افسرده و شکسته             قید امیدش از همه گسسته

در انتظار رهبرى نشسته                     با رنج هایش آشنا محمّد

کوه بلند مکه در نظاره                        دامن کشیده از بشر کناره

افشان شده بر قلّه‌اش ستاره              صعبُ العُبور و پُر ز سنگ خاره

آن جا کند منزل چرا، محمّد؟                جز مقدمش، نه یک عبور دیگر

جز نور او، آنجا، نه نور دیگر                    گویى بُوَد فاران و طور دیگر

آنجا بُوَد حق را، ظهور دیگر                   بر قلّه‌اش در انزوا، محمّد

نور از زمین به عرش در تَواتُر                  «حرا» دهان گشوده از تَحَیُّر

خالى ز تیرگىّ و از صفا پُر                    کوه بلند مکه، با تَفاخُر

گوید به اِلْتِجا: بیا محمّد                       بس رازها در قلب این سکوت است

در خلوتش تسبیح لایَمُوتْ است             از بهر جان، آن جا غذا و قوت است

گاهى به سجده، گاه در قنوت است       گاهى نشسته، گه به پا محمّد

از رنج دیگران، دلش پُر اندوه                 شب تا سحر، آن رادمرد نستوه

پیچیده ناله‌هایش، در دل کوه               پُر شد افق، ناگه ز نور انبوه

آنگه خطاب آمد که یا محمّد                 بخوان، بخوان به نام رَبِّ سُبحان

که از «عَلَقْ» بیافرید انسان                 بخوان، تویى زبان وحى و قرآن

از هیبت آن پرشکوه فرمان                   لرزید خود، سر تا به پا، محمّد

ز آن صحنه پر شور و حیرت انگیز            و آن مبعث سازنده صفاخیز

با قلبى از شور و نشاط، لبریز               فرسوده ز آن فرمان هیبت آمیز

شاعر : حسان

متن شعری پیرامون و درباره مبعث و بعثت پیامبر اسلام (ص)

واقعه ای در دل کوه

غــــنوده کعبه و ام القری به بستر خـــــــواب          ولـــــــــی به دامن غار حرا دلی بی تـــــــاب

نخفته، شب هــــــمه شب، دیده خـدا بینش          ز دیـــــــــــده رفته به دامن سرشک خونینش

بســـــــــــــان مــــرغ شباهنگ ناله سر کرده         بــــــــــــه کــــــوه، نــــاله جانسوز او اثر کرده

دلـــــــــــــش، لبالــب اندوه و محنت و غم بود         بـــــــه کــامش، از غم انسان شرنگ ماتم بود

وجـــــــــود وی هـــــــمگی درد و التهاب شده        ز آتـــــــش دل خـــــــود همچو شمع آب شده

کــــــــــه پیــــــــک حضـرت دادار، جبرئیل امین        عیـــــــــان بــه منظر او شد، خطاب کرد چنین:

بخــــــوان به نام خدایـی که رب ما خلق است        پــــــــدیــــــد آور انســـان ز نطفه و علق است

بـــــــــــــخوان که رب تو باشد ز ما سوا اکـــرم        کــــــــــــه ره نمود بشر را، به کاربرد قــــــــلم

بــــــه گوش هوش چو این نغمه سروش شنید       هــــــــــــزار چشمه نـــــــور از درون او جوشید

ز قیــــــد جسم رها شد، به ملک جان پیوست        شـــــــــکست مرز مکان را، به لا مکان پیوست

درون گلشن جانــــــــش شکفت راز وجــــــــود        گــــــــــــشود بـــــــار در آن دم به بارگاه شهود

بـــــــــــه بـــــزم غیب چو تشریف قربتش دادند        در آن مشـــــــــاهده منشـــــــــور عزتش دادند

چــــــــــو غرقه گشت وجودش به بحر ذات احد       غبـــــــــــار میم، بشد زایل از دل احـــــــــمــــد

بــــــــــه بی نشانی مطلق ازو نشان برخاست       حجــــــــاب کثرت موهوم از میــــــــان برخاست

دوبـــــــــــاره چون به مکان، رو، ز لامــــکان آورد       امیـــــــــــد و عشق و رهـــــایی به ارمغان آورد

درود و رحـــــــمـــــــــت وافر، ز کردگار قدیــــــــر      بـــــــــــر آن گزیده یزدان، بــــــــر آن سراج منیر

شاعر : محمود شاهرخی

متن شعر عید مبعث پیامبر اکرم (ص) از شعرهای بعثت حضرت رسول (ص)

بانگِ یا ایها الرسول

شب گشت و تیرگى همه جا را فراگرفت               وز نور ماه دامن گیتى ضیاء گرفت

در هفده ربیع به شوق وصال حق                       جا در درون غار حرا مصطفى گرفت

مهد صفا به غار حرا تا نهاد پاى                          غار حرا ز یمن قدومش صفا گرفت

پاسى ز شب گذشت که از ماوراى عرش              نورى جهید و جلوه‌اش ارض و سماء گرفت

روح الامین به غار حرا آمد و بگفت                        این آیه را بخوان که دل از او جلا گرفت

«اقرأ باسم ربک» یا ایها الرسول                          کز خواندنش سزاست ره هر خطا گرفت

باید براى کُشتَن نمرودیان دَهر                           جا در درون آتش عشق خدا گرفت

تا بگسلى ز پاى تو زنجیر بردگى                          باید به دست خویش چو موسى عصا گرفت

بهر نجات خلق ز گرداب هَمُّ و غم                        باید ره از جنایت و ظلم و جفا گرفت

محکم ببند دامن همت که ز امر حق                     باید به دست خود عَلَم اقتدار گرفت

کاخ بتان خراب کن و کاخ معدلت                         آباد کن که دست تو را کبریا گرفت

تاج رسالتى که به فرقت نهاده حق                     ارض و سماء ز قدر و بهایش بها گرفت

برخیز گو به خلق جهان این کلام نغز                    باید براى درد خود از حق دوا گرفت

بانگى برآر از دل و برگو خدا یکى است                  آن خالقى که خلق ز وجودش نوا گرفت

«ژولیده» شاد زى که براى نجات خلق                  احمد به دست خویش کتاب خدا گرفت

شاعر : ژولیده نیشابورى

متن شعر از اشعار زیبای روز عید مبعث پیامبر اکرم (ص)

خلوت غار حرا

آن شب سکوت خلوت غار حرا شکست                با آن شکست، قامت لات و عزا شکست

آمد به گوش ختم رسولان ندا بخوان                     مُهر سکوت لعل بشر زان ندا شکست

با خواندن نخوانده الفبا طلسم جهل                     در سرزمین رکن و مقام عصا شکست

آدم به باغ خلد خدا را سپاس گفت                      تا سدّ ظلم و فقر به ام القرا شکست

نوح نبى به ساحل رحمت رسید و خورد                طوفان به پاس حرمت خیرالورا شکست

بر تخت گل نشست در آتش خلیل حق                 تا ختم الانبیا گل لبخند را شکست

عیسى مسیح مُهر نبوّت به او سپرد                    زیرا که نیست دین ورا تا جزا شکست

آمد برون ز غار حرا میر کائنات                             آن سان که جام خنده باد صبا شکست

در خانه رفت و دید خدیجه که مى‌دهد                  از بوى خویش مُشک غزال ختا شکست

بر دور خویش کهنه گلیمى گرفت و خفت               آمد ندا که داد به خوابش ندا شکست

یا «ایّها المدّثر»ش آمد به گوش و گفت                 باید که سدّ درد ز هر بینوا شکست

قانون مرگ زنده به گوران به گورکن                      کز مرگ دختران نرسد بر بقا شکست

آماده بهر گفتن تکبیر کن بلال                            چون مى‌دهد به معرکه خصم دغا شکست

اینک به خلق دعوت خود آشکار کن                      هرگز نمى‌خورد به جهان دین ما شکست

برخیز و بت شکن که على دستیار توست              کز بت نمى‌خورد على مرتضى شکست

طعن ابى لهب نکند رنجه خاطرت                        کو مى‌خورد ز آیه «تبّت یدا» شکست

«ژولیده» گفت از اثر وحى ذات حق                     آن سکوت خلوت غار حرا شکست

شاعر : ژولیده نیشابورى

متن شعر ترکی برای عید مبعث پیامبر اکرم (ص)

تضمینی معنوی از قسمتی ازغزل حافظ با مطلع ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد

بیر اولدوزی پارلاندی گون تک آسمان دا                او اولدوزون یوخدی تایی هچ کهکشاندا

او واقعا حی و حیاتی پارلاق اولدوز                      او اولدوز اولدی گونلرین شاهی جهاندا

مبعوث اولادا اوندا شیطان اولدی مایوس               شیطان مایوس اولدی او مبعوث اولاندا

اونـنـان دمک شرمنده ایلر آدمی نی                   هر شاعر اولدی ناتوان  اونان یازاندا

آند اولسون او دریایه کی دنیا ده تک دی              بیر حرفی اقیانوســــلردندی ســــایاندا

هچ بیر گیاهی انسانین دیدین تاپاماز                   اصلا بولمز جورماغین حِیسّین اوجاندا

نازلی نیگاریم مکتبه گتموب ولیکن                       بیر غمزیه اوستاد اولوب یوز مین جهاندا



نویسنده : منصور زارع خورمیزی - ساعت ٧:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/٢۸   |    نظرات []   |    لینک ثابت