برای دانلود مداحی های محرم 91 اینجا ، محرم 90 اینجا ، محرم 89 اینجا ، محرم 88 اینجا ، محرم 87 اینجا ، محرم 86 اینجا و محرم 85 اینجا کلیک کنید

متن اشعار (چهارده شعر) ویژه و مخصوص میلاد ، ولادت و تولد امام حسین (ع)

متن شعر اول به مناسبت میلاد امام حسین (ع)

حسین آئینه نور خدائی

حسین آئینه نور خدائی است                        وجودش عین مصباح‌الهدایی است

اگر قرآن ناطق مرتضی بود                            حسین ایجاز آن در نینوا بود

بخوان اجمال و تفضیل امامان                         زخم یک جرعه زن با تشنه‌کامان

 گرین یک جرعه از جام حسین است               نصیبت نور آفاق و شین و عین است

بنازم شور مرکب راندنش را                           فراز نیزه قرآن خواندنش را

عبورش را ز خط آتش و خون                          حضورش را در اوج هفت گردون

سپرافکندن شب را به پایش                          طلوع صبح را در چشمهایش

غبار سم اسبش چون که خیزد                      به مستی سرمه در چشم تو ریزد

شهامت شرح قاموس حسین است                شجاعت آستان بوس حسین است

شاعر : نادر بختیاری


متن شعر در مورد ولادت امام حسین (ع)

جشن و سرور شیعیان است

بهین جشن و سرور شیعیان است                 جــهــان از خـــرمــی بــاغ جـنـان اسـت

فـــروغ سـوم شـعـــبــان بـــرآمـــد                  رواق خـــاک هـــمـچـون گـلـستان است

مـگــر آمـد بـعــالــم پـــور زهـــرا                      کــه در وجـد و شـرف خلق جهان است

از ایــن مـولـود مـسـعـود مـبارک                      قـــلــوب اهـــل ایـمـان شـادمـان اســت

حـسـیــن آمـد کـه از خـیـل ملائک                   بــــدرگــاهـــش غـــلام آســتــان اســت

ز جـنــت آمــده لــعــیـــا بـخـدمـــت                  کــنـیـز مـــادرش زهــــرا بــجـان اسـت

مـلـک قنداقه اش را برد تا عرش                     کــه مـشـــتــاقــش خـدای مهربان است

بـگــو بـا فـاطـمه امـشـب حسیـنت                 بـــبــزم قــرب یــزدان مـیـهـمــان اسـت

بـشــادی فـطــرس فـرخــنـده اقـبال                بــســوی خـانـه ی زهــرا روان اســـت

کـنــد بــر قـدسـیـان فخر و مباهات                  که بـر دسـتـش ز شه خــط امـان است

پـیـمبر گـفـت در وصـف حـسـیـنـش                 که او در پـیـکـر مـن هـمچو جان است

دو عــالـم بـهـره مـندند از عـطایش                  عیان است این چه حاجت بر بیان است 

ز رحـمـت بـر «حیاتی» لطـف دارد                    کـه طـبـعـم از برایش نغمه خوان است

شاعر : محمد حیاتی

متن شعری به مناسبت ولادت امام حسین (ع)

مژده ای دل که دگر سوم شعبان آمد

مژده ای دل که دگر سوم شعبان آمد              پیک شادی ز بر حضرت جانان آمد

مژده ای دل که برای دل غمدیده ما                هدهد خوش خبر از نزد سلیمان آمد

خیز ای دل تو بیارای کنون بزم طرب                 که دگر موسم اندوه به پایان آمد

مطربا نغمه نو ساز کن و پای بکوب                  که به ما مژده وصل شه خوبان آمد

ساقیا باده بده خود بنما سرمستم                 زان می‌ای کو به تن خسته ما جان آمد

ظلمت و تیرگی شام الم رفت کنون                 روز شادی شد و خورشید فروزان آمد

غنچه‌ی دهر در این روز بخندید دگر                  که به بستان علی نوگل خندان آمد

عطر پاشید به بستان که همه عطرآگین           سمن و یاسمن و سنبل و ریحان آمد

بلبل از لب به ترنم بگشاید نه عجب                 که به گلذار نبی بلبل خوش خوان آمد

گوهری از صدف بحر کرم گشت عیان               که به توصیف رخش لولو مرجان آمد

نور حق جلوه به برج شرف زهرا کرد                بین به این نور که این گونه درخشان آمد

وه چه روزی است مبارک ز قدوم شه دین         موسم مغفرت و رحمت یزدان آمد

روز فرخنده میلاد حسین ابن علی(ع)              مژده‌ی خامُشی آتش نیران آمد

باعث کون و مکان منشاء ایجاد حسین             که وجودش به جهان مفخر انسان آمد

مظهر ذات خدا سبط رسول دو سرا                نور چشمان علی آن شه مردان آمد

حیف و صد حیف که در واقعه کرب و بلا            بر تن خسته او ظلم فراوان آمد

بر سر عهد و وفا در ره معشوق نگر                خود فدا کرد که سالار شهید آن آمد

ای غلامان اگرت بار گنه سنگین شد               غم مخور چونکه حسین شافع عصیان آمد

شاعر : سید جلال یاسینی

متن شعری به مناسبت میلاد و تولد امام حسین (ع)

مظهر آزادگى

شکر لله که جهان بار دگر احیا شد                 در رحمت به رخ خلق دو عالم واشد

دل ما از نعم رحمت حق شیدا شد                 همچو فردوس برین روى زمین زیبا شد

مژدگانى بده اى دل که به شادى و خوشى      جشن میلاد حسین بن على برپا شد

در شب سوم شعبان به دو صد جلوه گرى        صاحب یک پسر خوش سیرى زهرا شد

جلوه گر شد ز افق کوکب بخت بشرى             که مقام بشریت ز حسین پیدا شد

شد نبى شاد و على خرّم و زهرا مسرور          که گل سرسبد گلشن طاها واشد

روز روشن به بر چشم عدو گشت سیاه           تا که خورشید شب افروز جهان آرا شد

پیش از این واقعه آزادگى از بهر بشر               قطره اى بود ز یمن قدمش دریا شد

آمد آن مظهر آزادگى و آزادى                         که رژیم ستم از قدرت او ملغى شد

آمد آن شیر شجاعت که به هنگام نبرد            زهره شیر ژیان آب از آن مولا شد

آمد آن پاک سرشتى که جناب موسى             از ید قدرت حق مات ید بیضا شد

آمد آن منبع لطف و کرم و جود و سخا              که ز خوان نِعَمَش نفس بشر احیا شد

مجمع پنج تن از آمدنش شد کامل                  حکم توشیح قوانین خدا اجرا شد

بوسه زد بر لب و رخسار وى و گفت نبى           سند چوب به دندان زدنت امضا شد

نقشه قتل تو در کربُ بَلا ریخته شد                 سبط آزادگیت زیب و فر دنیا شد

حکم ببریدن انگشت و سرت شد تصویب           سرگذشت سر تو همچو سر یحیى شد

سرگذشت تو گذشته است ز توصیف بلا           با گذشت تو بپا مکتب دین ما شد

شاعر : ژولیده نیشابورى

متن شعر از اشعاری برای ولادت و میلاد امام حسین (ع)

شهریار ملک دین

باب لطفش را خدا بر عالم امکان گشود               جبرئیل آمد به سوى خانه زهرا فرود

گوییا بهر نبى دارد ز سوى حق پیام                    اى حسین اى شهریار ملک دین و سرورى

اى درخشان آفتاب چرخ حسن و دلبرى               اى که در عالم زدى از عشق کوسِ برترى

کرده اى در راه خود عشاق را از خود برى             دست ماه و دامن لطف تو اى والامقام

اى که مرکب تاختى هر سوى در میدان عشق      اى که سرانداختى چون گوى در چوگان عشق

اى که بودى روز و شب سرگشته و حیران عشق   روح عشق و قلب عشق و جسم عشق و جان عشق

ریخت ساقى از ازل آرى مى عشقت به جام         اى قرار جان زهرا زینت عرش برین

نور چشم مصطفى اى خسرو دنیا و دین              باعث ایجاد خلق اولین و آخرین

بنده عشقت نجومى سوده بر خاکت جبین           از کرم دریاب او را اى ولى ذوالکرام

شاعر : نجومى خراسانى

متن شعری در مدح و وصف امام حسین (ع) برای ولادت امام حسین (ع)

شمع هدایت

بـر یـاری دیـن مـیـر فـداکـار حسین است             بر دفع ستـم در صـف پـیکار حسین است

کـشـتـی نـجـات بـشـر و شـمـع هـــدایــت           فـریـادرس خـلــق گــرفــتــار حـسین است

در راه خدا آنکه گذشت از سر و از جان               هم اکبر و هم اصغر و انصار حسین است

تـسـلـیـم نـشـد آنـکـه بــر زاده سـفـیــــان            مـرد ره حـق سـرور احـرار حـسـین است

نـور دل زهـــــرا و عـــلی جـــان مــحـمد               ویـرانـگـر بـنـیـان سـتـمـکـار حسین است

مـعـشـوق جهان سرور و سالار شهیدان              در کون و مکان مظهر دادار حـسین است

ای شـیـعـه مکن شکوه ز درد و غم ایام               درمــان و عـلاج دل بــیــمـار حـسین است

ایـدوسـت مـشـو از در این خانه تو نومید              بـاب کـرم و بـخـشـش و ایثار حسین است

فـطـرس کـه پـرش سـوخـته از قهر الهی              آنکس که پرش داد دگـر بـار حسین اسـت

از کـثرت عصیان مکن اندیشه «حیاتی»               شـویـنـده طـومـار گـنـه کـار حسین اسـت

شاعر : محمد حیاتی

متن شعری در مدح امام حسین (ع) برای میلاد حضرت ابا عبد الله الحسین (علیه السلام)

محرم و همراز

با قلب بشر، مونس و دمساز حسین است          در خلوت دل محرم و همراز، حسین است

زهرا و على هر دو چو دریاى گهربار                    خلقت صدف است و گهر راز، حسین است

آن عاشق فرزانه و معشوق دو عالم                   بر طاق فلک غلغله انداز، حسین است

هر آیتى از جانب حق معجزه اى بود                   آن آیه که هر دم کند اعجاز، حسین است

راهى که بشر را به خداوند رساند                     عشق است و در این فاصله پل ساز، حسین است

ماهى که به هر کلبه تاریک بتابد                       شاهى که به سائل نکند ناز، حسین است

شاعر : رضا جعفری

متن شعری برای روز میلاد امام حسین (ع)

جاوید باد یاد تو در دل

ای یکه تاز عرصه‌ی عشق و وفا، حسین              و پاکباز پهنه‌ی نَردِ بلا، حسین

گر خونبهای توست خدا، نی عجب از آنک             باشد رَهین خون تو، دین خدا حسین

پا هر کجا نهی مَلک آید ز پی، مگر                     خاک رهت به دیده کند توتیا حسین

بیگانه کردی‌اش ز جهان و جهانیان                     هر دل که گشت، با تو دَمی آشنا حسین

الحق رواست فخر فروشد، به خسروان               هر کس بر آستان تو گردد گدا، حسین

عشقت عجین شده است در آب و گل وجود        بر لوح سینه‌ها شده منقوش، «یا حسین»

گر جلوه‌ای به محفل بی روح ما کنی                  جان می‌دهیم در عوضِ رو نما حسین

جاوید باد یاد تو در دل که جز تو نیست                فرمانروای مملکت قلبها حسین

شاعر : علی انسانی

متن شعری پیرامون و درباره ولادت امام حسین (ع)

شرف دوش نبی

این حسینی است که حق دلبر جانانه اوست       بحر عصمت صدف گوهر یکدانه اوست

این همان شمع شبستان ولایت که زعشق          شمع ایوان فلک سوخته پروانه اوست

گاه چون آیة رحمت شرف دوش نبی است           گاه چون مهر نبوت بسرشانه اوست

این همان شاه که با خیل ملک روح الامین            گدائی همه شب بر در کاشانه اوست

آنکه در بزم صفا نرد وفا باخت چنانک                  عقل کل مات رخ بازی شاهانه اوست

این همان رند قدح نوش که با چرخ نهم                از ازل تا بابد ناله مستانه اوست

می گساری است که هر درد و غم و زهر والم      داشت ساقی ازل جمله به پیمانه اوست

هر کسی رند قلندروش و صافی مشرب              جرعه نوش وی و دردی کش میخانه اوست

آنکه افسانه خوبان شده در عرصه حسن             گوش آفاق پر از قصه و افسانه اوست

گرچه آئینة حق خانه ندارد ذوقی                       گاه گاهی دل ویرانه ما خانه اوست

این جوابیست بر آن مرثیه کش گفت حسین         این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست

شاعر : میر ابوالقاسم ذوقی

متن شعر ولادت امام حسین (ع) از شعرهای میلاد امام حسین (ع)

شیدای حسین (ع)

دلی دارم که شیدای حسین است           دلی کان دل فقط جای حسین است

سر و جان و دل و دینم به عالم                به حق حق به سودای حسین است

منزه شد حسین از مثل و همتا                به جز احمد که همتای حسین است

چو او عاشق به دنیا کس ندیده               فدای حق سرو پای حسین است

بهشت و جنت و رضوان و کوثر                  نثار روی زیبای حسین است

همه فرش و همه عرش الهی                 بیا بنگر که در پای حسین است

همه وحی و همه اوصاف یزدان                قبا بر قد و بالای حسین است

دو چشم از طلعت او بر نداریم                  که هر چه هست بینای حسین است

بر آن دفتر که از حق گشته نازل               همه آرام و همراه حسین است

هر آنچه در جهان حق کرده خلقت            به اصل ذات رسوای حسین است

شاعر : جواد حیدری

متن شعر از اشعار زیبای شب میلاد امام حسین (ع)

خون خدایی

نازم به شهر یثرب و آب و هوایش             به به به خاک مشک خیز و جانفزایش

شهرى که نامش شهره آفاق گشته        خاکى که دلها مى زند پر در هوایش

شهرى که با آغوش باز و سرفرازى           شد بوسه گاه پاى ختم الانبیایش

در اینچنین شهرى که خاک پاک آن را         روح الامین بر دیده کرده توتیایش

آمد بدنیا آنکه تا روز قیامت                      قد قامت ما هست باقى از بقایش

آمد بدنیا آنکه حق در عالم زر                   خشنود شد از گفتن قالوا بلایش

آمد بدنیا آنکه با مادر سخن گفت             قبل از ولادت از قیام کربلایش

آمد بدنیا آنکه ختم الانبیا گفت                 او از من است و من از او جانم فدایش

آمد بدنیا سینه چاک سنگر عشق            خون خدائى که خدا شد خون بهایش

آدم به جنت مى زند از عشق او دم          سیلاب خون از دیده مى ریزد برایش

سعى صفا و مروه مى گردد فراموش        از لذت جان پرور سعى صفایش

گفته است ختم المرسلین فلک نجاتش      بهر هدایت خوانده مصباح الهدایش

هیهات من الذله اش سر خط عزت           پیغام حق الدوله اش شرط ولایش

در خط تسلیم و رضا بود و نبودش             مرضى ذات حق بود جلب رضایش

ارزد به کل ماسورا یک تار مویش              خوانم سواى ما سوا در ماسوایش

گردد قیامت قائم از شور قیامش              بهر شفاعت کردن روز جزایش

از خون او شد مزرع دین ابیارى                 باشد به جا خوانى اگر خون خدایش

از نهضت او کاخ ذلت زیرو رو شد               وز همت او یافت قرآن محتوایش

افلاکیان دردى کشان چشم مستش        لاهوتیان جان بر کف جام بلایش

ناسوتیان سوداگر بازار گرمش                 عاشوریان روزى خور خوان عطایش

آمد حسینى کز شکوه انقلابش               هستى بود پاینده در زیر لوایش

آمد حسینى تا به ناى بینوایآن                 برگ و نوا بخشد نواى نینوایش

آمد حسینى تا زند "ژولیده" از دل             صبح و مساء پر در هواى کربلایش

شاعر : ژولیده نیشابورى

متن شعر از اشعار ولادت امام حسین (ع)

عشق زندگی

رب الارباب همه اربابها                         قبله گاه گوشه محرابها

با توام ای بهترین پیغامها                      با تو ای بالاترین نامها

با تو ای زیباترین زیباآفرین                      ای بهشت مطلق روی زمین

با تو ای یکتا سحاب آرزو                       با تو ای پهنای ناب آرزو

با توی ای مهتاب شام خستگی             زندگی عشق، عشق زندگی

با توام با تو حیات سینه‌ها                     روشنی‌بخش دل آیینه‌ها

با توام دار و ندار فاطمه (س)                 ای گل و باغ و بهار فاطمه (س)

گوش کن یک لحظه بر آوای من              گر نگیری دست من ای وای من

بی‌تو من آن سو تر از هیچم حسین (ع)    با تو من گرد خدا پیچم حسین (ع)

بی تو حتی کمتر از هر کمترم                با تو لبریز از شراب کوثرم

بی تو پستم پیش چشمان همه             با تو هستم در نگاه فاطمه (س)

شاعر : حمید فرجی

متن شعر امام حسین (ع) به مناسبت اعیاد شعبانیه

شیر محبت

مرا با عشق عترت زاده مادر                 مرا شیر مَحبت داده مادر

نباشد لَنگ در محشر کُمیتم                  که من از دوستان اهلبیتم

شدم از خردسالی بی اراده                 ارادتمند، بر این خانواده

سر این سفره عمری ریزه‌خوارم              ولینعمت بجز ایشان ندارم

خدا داند که بر ایشان چه داده‌ست         که خود هم عاشق این خانواده‌ست

چُنان کعبه سیه‌پوش حسینم                غلام حلقه در گوش حسینم

مرا جز عشق او سرمایه‌ای نیست          به سر جز سایه‌ی او سایه‌ای نیست

نه هر اهل دلی دلداده‌ی اوست             که مستی‌ها همه از باده‌ی اوست

گر اینجا مرثیت‌خوان حسینم                  در آنجا هم سر خوان حسینم

بدو وابسته باشد تار و پودم                  و زو باشد همه بود و نبودم

چو اینجا انتسابم با حسین است           به فردا هم حسابم با حسین است

خوش آن عاقل که شد دیوانه‌ی او          کِشد مرغ دلش را دانه‌ی او

دلم را اشک عشقش شستشو داد        مرا در چشم مردم آبرو داد

دلی را کآتش عشقش فروزد                یقین دارم که در دوزخ نسوزد

شاعر : علی انسانی

متن شعر در مورد میلاد امام حسین (ع) به مناسبت اعیاد ماه شعبان

شمس با لبخند از مشرق دمید

چار سال از هجرت احمد گذشت            فاطمه درنزد پیغمبر نشست

بود زهرا منتظر بر زایمان                       گفت احمد دخترش را آن زمان

دخترم طفلی که داری در شکم             هست ریشه از درختی پُرحِکم

نه امام از طفل تو آید پدید                    می شود در کربلا طفلت شهید

گفت زهرا این چنین بر آن قضا                برمقدّر از خدا باشم رضا

ماه شعبان  روز سوّم چون رسید            شمس با لبخند از مشرق دمید

گشت مادر بار دیگر فاطمه                   شاد گشتند از خبر مردم همه

فاطمه بنت اسد شادی کنان                پخش می کرد او رطب بین زنان

مصطفی بگرفت کودک را بغل                 جمع گشته مؤمنان در آن محل

خواند او در گوش سبط  خود اذان           بعد گفتا  او به جمع مؤمنان

نام فرزند علی باشد حسین                 رهنمای سوّم است این نورعین

بعد آوردند نزد فاطمه                          تا کند او بهر کودک زمزمه

در بغل بگرفت و خواندش این چنین         بیت شعری پر زشهد و انگبین

اشبه الناسی حسینم بأبی                  همچو من گشتی تو هم مثل نبی

نیست رخسار تو شکل مرتضی              می شنید  این شعرحیدر از قضا

خنده آمد بر لبان بوتراب                       نزد خود چون دید گل را گلاب

شاعر : محسن سیداسماعیلی



نویسنده : منصور زارع خورمیزی - ساعت ۱٠:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۳   |    نظرات []   |    لینک ثابت