برای دانلود مداحی های محرم 95 اینجا ، محرم 91 اینجا ، محرم 90 اینجا ، محرم 89 اینجا ، محرم 88 اینجا ، محرم 87 اینجا ، محرم 86 اینجا و محرم 85 اینجا کلیک کنید

متن اشعار (شش شعر) ویژه و مخصوص میلاد ، ولادت و تولد حضرت ابوالفضل عباس (ع)

حضرت عباس علیه السلام

متن شعر اول در مورد ولادت حضرت ابوالفضل عباس (ع)

هنگام شادی و سرور شیعیانسـت

مـیـلاد مسعـود اباالفضل جوان است           هـنگام شـادی و سرور شیـعـیـانــسـت

از دامـن ام البنین ماهی عیان است            کز روی وی شرمنده مـاه آسـمـانست

یـا فـاطـمه ام البنین زین تازه مولود              روشـن دل و چـشم امیر مومـنانـست

یـا فـاطـمـه ام الـبـنـین این ماه تابان            سردار و سقای امیـر انس و جانـست

عـبـاس تـو در یـاری فـرزنــد زهــرا               اسـتـاده جـان بـرکـف غلام آستانـست

عـبـاس تـو در کـربلا بـر یـاری دیـن              در عرصه میدان چنان شیر ژیانـست

گوید «حیاتی» در شب میلاد مسعود          از بهر طبعم لؤلؤ‌ و مرجان روانـست

شاعر : حیاتی


متن شعری به مناسبت روز میلاد حضرت ابوالفضل عباس (ع)

هستی ام البنین (س)

من شیر سرخ بیشه فتح المبینم                عشق حسین و هستی ام البنینم

من ناز شصت غزوه های خون و عشقم       عباسم و پور امیرالمؤمنینم

من ترجمان لا فتی الا علیم                      انا فتحنایم لک فتحاً مبینم

من برق شمشیر شه خیبر گشایم             دارم دو دوست حیدری در آستینم

من ساقی عشق مدینه تا فراتم                آزاد مرد مکتب حق الیقینم

من فارغ التحصیل فرهنگ وفایم                 خدمت گذار با صفای کربلایم

من باغبان اله های داغدارم                      من خیمه های نینوا را پاسدارم

من قافله سالار اردوی حسینم                  در علقمه لا سیف الا ذوالفقارم

من خاتم انگشتر نهر فراتم                        با تشنگی من الفتی دیرینه دارم

من حیدر خیبر گشای کربلایم                    من شیر مرد تکسوار کار زارم

من دستهایم را به زهرا هدیه دادم             اما از این هدیه ز زینب شرم سارم

زان بوسه هایی که به دستم مرتضی زد      روی لبم مهر فرات و کربلا زد

من کاتب بی دست دربار حسینم               من عشق باز عشق بازار حسینم

عباسم و غرق غم عشق حسینی             من با همه هستی خریدار حسینم

رزمنده بی سنگر لشگر گشایم                 هم خط شکن هم خط نگه دار حسینم

دست مرا در دست او بگذاشت حیدر          من از همان طفلی گرفتار حسینم

زد بوسه بر دستم امیر فتح خیبر                یعنی که من پرچم نگه دار حسینم

از کودکی من با حسیم عهد کردم              مانند یک پروانه ای دورش بگردم

من نسخه درمان درد سینه هایم               من تربت شش گوشه را دار الشفایم

من زینبم را چون حسینم دوست دارم          من بهر او می میرمو او از برایم

من اشکها را قطره قطره می شمردم          من رشته گوهر شمار دیده هایم

من کاتب غمهای طفلان اسیرم                 من با همه غمهای زینب آشنایم

من همستفر بودم به هر جا با اسیران         من حافظ زینب ز روی نیزه هایم

من واسطه بین فرات و کربلایم                  بر درد زوار حسینی من دوایم

من روزه تشنه بحر فراتم                          عباسم و حلال کل مشکلاتم

هر مشکلی را می کنم مشکل گشائی       من عرشه دار کشتی بحر نجاتم

از خود گذشتن را به عالم یاد دادم              چون پاکباز تشنه آب فراتم

مشق عطش را در مدینه می نوشتم          من دانش آموز کلاس زاریاتم

با خون دل بر ساحل دریا نوشتم                من ساقی بی ساغر آب حیاتم

من دردهای بی دوا بسیار دارم                 در مانگهی در علقمه سیار دارم

شاعر : داوود یداللهی

متن شعر در مورد و درباره ولادت حضرت ابوالفضل العباس (ع) به مناسبت اعیاد شعبانیه

قبلة حاجات ما

ای حرمت قبلة حاجات ما                        یاد تو تسبیح ومناجات ما

تاج شهیدان همه عالمی                        دست علی ماه بنی هاشمی

همقدم قافله سالار عشق                      ساقی عشاق و علمدار عشق

سرور و سالار سپاه حسین                     داده سر و دست براه حسین

عم امام و اخ و ابن امام                           حضرت عباس علیه السلام

ای علم کفر نگون ساخته                         پرچم اسلام برافراخته

مکتب تو مکتب عشق و وفاست                درس الفبای تو صدق و صفاست

شمع شده آب شده سوخته                    روح ادب را ادب آموخته

آب فرات از ادب تست مات                       موج زند اشگ بچشم فرات

یاد حسین و لب عطشان او                     و آن لب خشکیده¬ی طفلان او 

ساقی کوثر پدرت مرتضی است                 کار تو سقائی کرب و بلایت

هر که بدردی بغمی شد دوچار                  گوید از یکصد و سی و سه بار

ایعلم افراشته در عالمین                         اکشف یا کاشف کرب الحسین

از کرم و لطف جوابش دهی                      تشنه اگر آمده آبش دهی

چون نهم ماه محرم رسید                        کار بدانجا که تو دانی کشید

از عقب خیمه¬ی صدر جهان                    شاه فلک جاه ملک آشیان

شمر بآواز ترا زد صدا                              گفت کجائید بنو اختنا 

تا برهانند زهنگامه¬ات                           داد نشان خط امان نامه¬ات

رنگ پرید از رخ زیبای تو                            لرزه بیفتاد بر اعضای تو

من بامان باشم و جان جهان                    از دم شمشیر و سنان بی¬امان

دست تو نگرفت امان نامه را                     تا که شد از پیکر پاکت جدا

مزد تو زین سوختن و ساختن                   دست سپر کردن و سرباختن

دست تو شد دسته شه لافتی                 خط تو شد خط امان خدا

چار امامی که ترا دیده اند                       دست علم گیر تو بوسیده¬اند

طفل بدی مادر والاگهر                            برد ترا ساحت قدس پدر

چشم خداوند چودست تو دید                   بوسه زد و اشگ زچشمش چکید

با لب آغشته بزهر جفا                            بوسه بدست تو بزد مجتبی

دید چو در کرب و بلا شاهدین                   دست تو افتاد بروی زمین

خم شد و بگذاشت سر دیده¬اش             بوسه بزد با لب خشکیده¬اش

حضرت سجاد هم آندست پاک                  بوسه زد و کرد نهان زیرخاک

مطلع شعبان همایون اثر                          بر ادب تست دلیلی دگر

سوم اینماه چونور امید                            شعشعه¬ی صبح حسینی دمید

چارم اینمه که پر از عطر و بوست               نوبت میلاد علمدار اوست

شد بهم آمیخته از مشرقین                      نور ابوالفضل و شعاع حسین

ای بفدای سر و جان و تنت                      وین ادب آمدن و رفتنت

وقت ولادت قدمی پشت سر                    وقت شهادت قدمی بیشتر

مدح تو این بس که شه ملک و جان            شاه شهیدان و امام زمان

گفت بتو گوهر والا نژاد                            جان برادر بفدای تو باد

شه چو بقربان برادر رود                           کیست" ریاضی" که فدایت شود

شاعر : سید محمد علی ریاضی

متن شعری به مناسبت ولادت حضرت ابوالفضل عباس (ع) از شعرهای میلاد حضرت عباس (ع)

نــور دل ام الــبـنـیـنـی

یـا ابـوفـاضـل تـو جـانـبـاز ره قـرآن و دیـنــی             راحـت جــــان عــــــــلـی نــور دل ام الــبـنـیـنـی

سـاقـی لـب تـشـنـه گان و سرپرست کودکانی       پـیـشـتـاز لـشـگـر اسـلام چـون حـبـل الـمـتـیـنی

تـو عـلـمـدار حـسـیـنی شیر حق را نور عینی           در شجـاعـت در رشـادت چـون امـیـرالمومنینی

مـصـطـفی را جان نثاری مرتضی را یادگاری             عــبـد صـ‍الـح پـیـرو فـرمـان رب الـعـالـمـیــنــی 

ایـکـه از خـیـل بـنی هاشم توئی والا و افضل           ارشـد و بـا صـولـت و قـامـت رسـا و مـه جبینی

مـرد هـمـت مـرد عـزت مـرد تقوی و فضیلت             عـاشـق حـق و حـقـیـقـت مـظـهـ‍ر صدق و یقینی

پــاسـدار خـیـمـه هـا فـرمـانـده کــل قــوائــی          تـو بـمـیـدان یـلـی دشـمـن شـکـار و بی قرینی

گـاه سـقـا و گـهـی فـرمـانـده شـب زنده داری         گــاه چـون پـروانـه بـر گـرد حـریـم شـاه دیـنـی

تـو بـدربـار حـسـیـنـی کـارسـاز و رهـگشایی           تـو طـبـیـب درد بـیـدرمــــان و یــار دلـغـمـیـنـی

سـر بـه تسلیم ستمگر کی نهی ای پور حیدر          تـو امـیـر لـشـگـر فـرزنـد خـتــم الـمـرسـلـیـنـی

ایـکـه دسـت از دامـن فـرزنـد زهرا برنداری               ویـکـه تـو ثـابـت قـدم در خـدمـت و عزم آهنینی

ایـکـه دسـتـانـت جـدا شـد در ره دیـن مـحـمد          حق دو بالت داده چون طیار و با وی هم قرینی

از فـداکـاری تــو مـانـنـد هـفـتـاد و دو مــلـت            چـون دلـیـر و کاردان شیرافکن و شورآفـرینی

تـشـنـه جـان دادی لـب دریــا ایــا مـیـر دلاور            ایـکـه در مـیـثـاق و پـیمان صاحب عزم متینی

بانگ ادرک یا اخایت شد بلند از سوی میدان            رس بـدادم ایـکـه بـر من سرور و مولای دینی

در کـنـار عـلـقـمـه آمـد حـسـین و دید جسمت         گشته از زین واژگون و نقش بر روی زمینی

گـفـت پـشـتـم شـد دو تـا از ماتمت جان برادر          ایـکـه سـاقـی بـهـر طـفـلان حـریـم یـا و سینی

یـا ابـوفـاضـل « حـیـاتـی» آمـده بـر درگـه تو             زانـکـه تـو باب المراد و بی پناهان را معینی

شاعر : حیاتی

متن شعری در مدح و وصف حضرت ابوالفضل (ع) برای شب ولادت قمر بنی هاشم عباس (ع)

عباس یعنی عشق یعنی پاکبازی

عباس یعنی تا شهادت یکه‌تازی                          عباس یعنی عشق یعنی پاکبازی

عباس یعنی با شهیدان همنوازی                        عباس یعنی یک نیستان تک‌نوازی

عباس یعنی رنگ سرخ پرچم عشق                     یعنی مسیر پر پیچ و خم عشق

جوشیدن بحر وفا معنای عباس                           لب تشنه رفتن تا خدا معنای عباس

صد چاک رفتن تا حریم کبریایی                            صد پاره گشتن در طریق آشنایی

بی دست با شاه شهیدان دست دادن                 بی سر به راه عشق و ایمان سر نهادند

بی چشم دیدن چهره رؤیایی یار                          جاری شدن در دیدن دریایی یار 

بی لب نهادن لب به جام باده عشق                    بی کام نوشیدن تمام باده عشق

این است مفهوم بلند نام عباس                          در ساحل بی ساحلی آرام عباس

یک مشک آب سرد و دریایی طراوت                      یک بارقه از حق و خورشیدی حرارت

وقتی که اقیانوس را در مشک می‌ریخت                از چشمه چشمان دریا اشک می‌ریخت

در آرزوی نوش یک جرعه از آن لب                        جان فرات تشنه آتش بود از تب

خون علی عباس را تقریر می‌کرد                         آیات سرخ عشق را تفسیر می‌کرد

وقتی ز فرط تشنگی آلاله می‌سوخت                    گلهای زهرا از لهیب ناله می‌سوخت

می‌سوخت در چنگال شب باغ ستاره                   می‌سوخت جانش از تف داغ ستاره

آمد به سوی خیمه اقیانوس بر دوش                     آمد ندای خونین حق را حلقه بر گوش

عباس بود و یاری خون خدا بود                            در چلچراغ چشم او محشر به پا بود

عباس بود و لشگر شب در مقابل                        عباس بود و مجمر خورشید در دل

وقتی که قامت پیش خورشید آب می‌کرد              طفل حزین عشق را سیراب می‌کرد

وقتی که دست دست حق از دست می رفت         تا خلوت ساقی کوثر مست می رفت 

پایان او آغاز ناموس وفا بود                                پایان او آغاز کار مصطفی بود 

با گامهای شور آهنگ دگر زد                              بر چهره شب رنگ رخسار سحر زد

عباس یعنی یک نیستان تک نوازی                        هفتاد و دو آهنگ حق را همنواری

شاعر : خلیل شفیعی

متن شعر از اشعاری برای ولادت و میلاد حضرت ابوالفضل عباس (ع)

عالم سراپا ناز شد

ای عاشقان ای عاشقان عالم سراپا ناز شد           سیمرغ قاف عشق را هنگامه پرواز شد

ز اسرار خلقت بهر ما افشا هزاران راز شد              کلک جهان آرای حق آماده اعجاز شد

از فرط شادی و شعف عفو گنه آغاز شد                باب الحوائج آمد و درهای رحمت باز شد

ساقی بیاور جام می چون اشجع الناس آمده          عاشوریان را مژده ده بر گو که عباس آمده

از دامن ام البنین ماهی به یثرب سر زده                 کز حسن رویش طعنه‎ها  بر خسرو خاور زده

پهلو به پهلوی علی مانند شیر نر زده                     گلبوسه‎ها بر دست او داماد پیغمبر زده

از بهر یاری حسین تکبیر از دل بر زده                     پرچم علیه دشمنان بر قله باور زده

ساقی بیاور جام می چون اشجع الناس آمده          عاشوریان را مژده ده بر گو که عباس آمده 

سرچشمه آب بقا جوشد ز چشم مست او             گردد فدائی حسین از چشم مستی هست او

عفو گناه ما کند خالق به ناز شصت او                   دل بر حسینش بسته او نازم به بند و بست او

هستی دهد در راه حق هستی شود پا بست او      تا دین نیفتد از بها افتد ز پیکر دست او

ساقی بیاور جام می چون اشجع الناس آمده          عاشوریان را مژده ده بر گو که عباس آمده

او آمده تا خویش را سر مست شیدایی کند            کز مستی و شیدایی‎اش بر خلق آقایی کند

در کربلای پر بلا جنگی تماشایی کند                    در خدمت پیر عطش لب تشنه سقایی کند

صدها هزاران درد را درمان ایمائی کند                   ز انفاس گرم خویشتن کار مسیحائی کند

ساقی بیاور جام می چون اشجع الناس آمده          عاشوریان را مژده ده بر گو که عباس آمده

از روز اول مایه عز و وقار زینب است                      در کربلای پر بلا او پاسدار زینب است

در موقع اندوه و غم او غمگسار زینب است             اهل حرم را محرم و آئینه‎دار زینب است

پشت و پناه  و همدم و همکار و یار زینب است         هر جا که نام زینب است او در کنار زینب است

ساقی بیاور جام می چون اشجع الناس آمده          عاشوریان را مژده ده بر گو که عباس آمده

پرچم فراز دین حق پرورده مولاست او                    چون در شجاعت رهبری بی باک و بی پرواست او

همسنگر آزادگی با یوسف زهراست او                  باب الحوائج در جهان بر خلق ما فیهاست او

غیرت بسان قطره و در مرتبت دریاست او                ناموس حق را حامی و غارتگر دلهاست او

ساقی بیاور جام می چون اشجع الناس آمده          عاشوریان را مژده ده بر گو که عباس آمده

باشد حسین فاطمه چون شمع و او پروانه‎اش         جان می‎کند ایثار او چون او بود جانانه‎اش

کرب و بلا میخانه و او ساقی میخانه‎اش                حق از می قالوا بلی پر می‎کند پیمانه‎اش

آب فرات آمد به جوش از نعره مستانه‎اش               آزادمردی زنده شد از همت مردانه‎اش

ساقی بیاور جام می چون اشجع الناس آمده          عاشوریان را مژده ده بر گو که عباس آمده

شاعر : ژولیده نیشابوری



نویسنده : منصور زارع خورمیزی - ساعت ۱٢:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٥   |    نظرات []   |    لینک ثابت