برای دانلود مداحی های محرم 95 اینجا ، محرم 91 اینجا ، محرم 90 اینجا ، محرم 89 اینجا ، محرم 88 اینجا ، محرم 87 اینجا ، محرم 86 اینجا و محرم 85 اینجا کلیک کنید

متن اشعار (هفت شعر) ویژه و مخصوص میلاد ، ولادت و تولد امام سجاد (ع)

امام سجاد علیه السلام

متن شعر اول به مناسبت میلاد حضرت زین العابدین امام سجاد (ع)

گلى ز گلزار فاطمه زهرا (س)

مدینه می‌خندد، ز یمن میلادت              نشسته بر لب‌ها، سرود زیبایت

حسین زند بوسه، هماره بر رویت           چو آسمان ریزد، ستاره بر کویت

خوش آمدى سجاد (علیه السلام)         تو ماه تابانى، تو جان جانانى

رسیده‌اى از راه ، خوش آمدى مولا          بیا گل زهرا، نظر نما بر ما

نشسته بر لب‌ها، ذکر على جانم           خوش آمدى سجاد (علیه السلام)

عزیز زهرایى، امید دل‌هایى                  به ما گنهکاران، شفیع فردائى

به خوبى گل‌ها، به لاله صحرا                به مادرت زهرا، عیدى بده بر ما

خوش آمدى سجاد (علیه السلام)         به لطف بى همتا، دوباره شد پیدا

گلى ز گلزار فاطمه زهرا (علیهاالسلام)    خوش آمدى سجاد (علیه السلام)


متن شعری به مناسبت ولادت امام سجاد (ع) از شعرهای زیبای شب میلاد امام سجاد (ع)

چارمین نور الهى

سلام اى چارمین نور الهى                   کلیم وادى طور الهى

تو آن شاهى که در بزم مناجات             خدا مى‏کرد با نامت مباهات

تو را سجاده داران مى‏شناسند             تو را سجده گزاران مى‏شناسند

تو سجادى، تو سجاده نشینى              تو در زهد و ورع تنهاترینى

قیامت مى‏شود پیدا جبینت                   به صوت «اَینَ زین العابدینت»

شبیه تو خدا عابد ندارد                       مدینه غیر تو زاهد ندارد

تو با درماندگان خود شفیعى                 تو با خیل جذامى‏ها رفیقى

سحرها نان و خرما روى دوشت             صداى سائلان تو به گوشت

فرزدق را تو شعر تازه دادى                   تو بر شعر ترش آوازه دادى

تو میقاتى تو مشعر زاده هستى            عزیز من پیمبر زاده هستى

تو کز نسل امیرالمؤمنینى                     پیمبر زاده ایران زمینى

سزد شاهان فتند اینجا به زانو               على ‏بن الحسین شهربانو

على ‏بن الحسین شهربانو                    تو را با نام زینب مى‏شناسند

تو در افلاک، زین العابدینى                    تو روى خاک، با ما همنشینى

قتیل تار گیسوى تو اصغر                      فدایى تو باشد همچو اکبر

ابوفاضل همان ماه مدینه                      کنارت دست دارد روى سینه

تو کوه عصمتى، لرزش ندارى                 تو از غیر خدا خواهش ندارى

تو در بالاى منبر چون رسولى                 تو در محراب خود گویا بتولى

تو بابایى چنان شمشیر دارى                تو بابایى ز نسل شیر دارى

تو را شب زنده‌داران مى‏پرستند              لبت را روزه داران مى‏پرستند

تو جنس‏ات از نیستان غدیر است            تو نامت روى دیوان غدیر است

تو بر پیشانى خود پینه دارى                 تو بر پیشانى خود پینه دارى

تو آنى که به کویت هر که آمد               غلام مستجاب الدّعوه باشد

تو اشک مطلقى، گریه تبارى                 تو از روز ازل ابر بهارى

تو مقتل سیرتى از جنس آهى              تو مثل حنجر گل، بى گناهى

رعیت‏هاى تو، شه زادگانند                     اسیران درت آزادگانند

تو بزم روضه را بنیانگذارى                     تو در دل، روضه‌ی ماهانه دارى

تو از جنس غرور دخترانى                     تو آه سینه بى معجرانى

تو منبر رفته‏اى اما به ناقه                    سخن‏ها گفته‏اى اما به ناقه

تو آن یعقوب یوسف زاده هستى            تو آن از دست یوسف داده هستى

شاعر : محمد سهرابی

متن شعر در مورد ولادت حضرت زین العابدین امام سجاد (ع) به مناسبت اعیاد شعبانیه

تاجدار «هل اتى»

جشن میلاد امام چارمین آمد پدید                    روز وجد مؤمنات و مؤمنین آمد پدید

درّة التّاج فضیلت جوهر علم لدن                       حضرت سجّاد زین العابدین آمد پدید

یک فلک مجد و کرامت یک جهان اجلال و فرّ         در رخ انسان به چهرى دلنشین آمد پدید

یک جهان تسلیم یک عالم رضا یک دهر فضل         آسمانى آفتابى بر زمین آمد پدید

فُلک دریاى ولایت موج اقیانوس فضل                  خازن علم الهى، قطب دین آمد پدید

نور چشم خامس آل عبا زین العباد                   شافع عصیان به روز واپسین آمد پدید

عرشیان، انگشت عبرت بر دهان دارند از آن         کاین چنین گوهر چه سان از ماء و طین آمد پدید

عابدین را گاه رنج آرام جان آمد زره                    ساجدین را روز غم یار و معین آمد پدید

آنچه را مى‌جست دل در آسمان‌ها قرن‌ها           در زمین آن مقتداى آن و این آمد پدید

چرخ هستى را چنان شمس الضّحى آمد عیان     بحر ایمان را چنین درّ ثمین آمد پدید

مجمع البحرین دانش، مخزن الاسرار حقّ            فیض سرمد، متن قرآن مبین آمد پدید

کاخ ایمان را از او رکنى رکین شد آشکار             ملک هستى را از او حصنى حصین آمد پدید

وارث تخت «سلونى» تاجدار «هل اتى»             حضرت طاها جناب یا و سین آمد پدید

از پى آوردن تبریک میلادش ز عرش                   باز گویا در زمین روح الامین آمد پدید

بازگو «طایى» براى میمنت بر شیعیان                روز میلاد امام چارمین آمد پدید

شاعر : طایی

متن شعر از اشعاری برای ولادت و میلاد حضرت زین العابدین امام سجاد (ع)

نشان کربلا

کیستم من، فارغ التحصیل دانشگاه دینم            دومین فرزند دلبند امام سومینم

چارمین استاد پرچمدار سرخ انقلابم                  ز آنکه باب تاجدار پیشواى پنجمینم

در جهان آفرینش، بعد سالار شهیدان                شاهکار کلک ذات پاک هستى آفرینم

مسند ملک ولایت را به امر ذات مطلق                بعد جد تاجدار خویش، سوم جانشینم

گر بپرسى از نشانم، من نشان کربلایم              ور بپرسى قدر من، من لیله القدر زمانم

معنى حج و زکاتم، مظهر صوم و صلاتم              چشمه آب حیاتم، کاشف راز نهانم

زاده خون و پیامم، تشنه شهد قیامم                 مکه و رکن و مقامم، من امام ساجدینم

دردمندان را دوایم، بینوایان را نوایم                    منبع جود و سخایم، رهنماى مسلمینم

وارث صبر علیم، خلق عالم را ولیم                    حجت بر حق حقم، بیکسان را من معینم

اولم من، آخرم من، باطنم من، ظاهرم من           طاهرم من، فاخرم من، وجه رب العالمینم

من صراط المستقیمم، من حکیمم، من علیمم      من رحیمم، من کریمم، معنى حصن حصینم

من على ابن الحسینم، مست جام نشاتینم        من امام الحرمینم، خصم جان ناکسینم

در سیادت ساجدم من، در عبادت عابدم من       فخرم این بس ز آنکه خالق، خوانده زین العابدینم

شاعر : غلام ‌رضا سازگار

متن شعری پیرامون و درباره ولادت حضرت زین العابدین امام سجاد (ع)

گلی از بستان امامت

چو خورشید جمالش مشرق از برج کمال آمد       خدا را شد جلوه‌گر بر خلق اشراق جمال آمد

شد از برج عبودیت عیان شمس ربوبیّت              تجلّى جمال آن جا تجلّى جلال آمد

ز مشرق تافت بدرى مشرق اندر لیلة القدرى        که شمس طلعتش، تمثال وجه بى مثال آمد

عیان بر ممکنات از نور واجب شد یکى ممکن        که چون او ممکنى در بینش ممکن محال آمد

ز بستان امامت خاست سروى معتدل قامت        که ظلّش عقول انبیا را اعتدال آمد

به سیماى حُسن دهر از حسین آورد فرزندى       که احسن احسن از جان آفرینش بر خصال آمد

توان در صبر و حلمش یافت علمش را که در عالم   کمال علم آن دارد که حِلمش را کمال آمد

روا باشد گرش در رتبه شمس الاولیا خوانم         که در چرخ عبودیت جمالش بى همال آمد

نبى را رفرف آمد توسن معراج و این شر را           به سیر ناقه تا معراج احمد انتقال آمد

چو معراج محمّد نیستى بود از تعیین‌ها               به معراج این على را با محمد اتصال آمد

چنان در نیستى معراج کرد آن شاه لاهوتى         که این خرگاه هستى همچو گردش از پغال آمد

از آن روز سید آمد ساجدین را نزد مشتاقان         که در لیل و نهارش سجده کردن اشتغال آمد

اگر خواهى ز حالش بو برى بنگر در آثارش           که اهل حال را بویى ز حالش از مقال آمد

بنوش از جام توحید کلامش گر عطش دارى         که جان تشنه کامان زنده زین آب زلال آمد

هر آن کو عبد حق گشت مرآت جمال حق          خدا را اندر او بنگر که مرآت جمال آمد

مرا دیدار یزدان تا ابد دیدار او باشد                    که این چهره از ازل مرآت حسن لایزال آمد

«فواد» اندر دو عالم از تو دیدار تو مى‌خواهد         که از فضل توانش هم این لسان و این سؤال آمد

شاعر : فؤاد کرمانی

متن شعری در مدح و وصف امام سجاد (ع) برای ولادت حضرت زین العابدین (ع)

سیّد السّاجدین

حجّت حقّ، آیت مطلق ، علىّ بن الحسین           مظهر شمس الضّحى و زاده طاها و یاسین

گوهر بحر امامت ، آن که مى بودش صدف           دخت کسرى ، شاه بانو، بانوى ایران زمین

پنجم شعبان چو طالع شد به امر پروردگار            شهر یثرب نورافشان گشت از آن ماه جبین

مهر رخسارش عیان گشتى چو از شاه زنان        ماه و خورشیدِ فلک آمد ز نورش خوشه چین

چیره بر ابلیس دون گردید چون گاه نماز              این ندا آمد ز رحمان اَنْتَ زین العابدین

صاحب دعوت چو جدّش خاتم پیغمبران               وارث بابش علىّ در خطبه هاى آتشین

خدیو دین که بغضش باعث نار سقر آمد              ولىّ حقّ که حُبّش موجب ماء معین آمد

جهان را شهریار و خلق آن را سیّد و سرور          خدا را حجّت و ختم رسل را جانشین آمد

مُعین انبیاء از ابتدا تا انتها بودى                        امین اولیا از اوّلین تا آخرین آمد

چو جدّش مصطفى فرمانده ارض و سماء گشتى  چو بابش مرتضى شاهنشه دنیا و دین آمد

مطیع امر و فرمانش قضا همچون قدر آمد            غلام حلقه بر گوشش فلک همچون زمین آمد

بهر عیدى نمود آزاد، یک سر بندگان خود             غلامان و کنیزان را چنین یار و معین آمد

چو باشد مادر نیک اختر وى دختر کسرى            سزد ایران زمین را فخر بر چرخ برین آمد

شاعر : جواد حیدری

متن شعری برای روز میلاد امام سجاد (ع) به مناسبت اعیاد ماه شعبان

سپهر چارمین

ماه فروردین فراز آمد ز فردوس برین                   گلستان را کرد در بر، حلّه هاى حور عین

ارغوان سرمایه بگرفته است از کان بدخش          یاسمین پیرایه بگرفته است از درّ ثمین

بانگ چنگ رامتین آید همى از ناى مرغ               دارد اندر ناى گویى مرغ، چنگ رامتین

نیستند ار بلبل و صُلصُل چو من عاشق چراست    بانگ صلصل صبر سوز و ناله بلبل حزین

بگذرى چندان که در هامون بنفشه است و سمن  بنگرى چندان که در بستان گل است و یاسمین

مرغ اشعار فرزدق کرده پندارى ز بر                    در ثناى خواجه سجّاد زین العابدین

وارث پیغمبر و حیدر، على بن الحسین                چیست میراثش علوم اوّلین و آخرین

معنى رکن و مقام و صورت خیرالانام                  زاده شُبّیرفرزند امیرالمؤمنین

همچو عمّ خود حلیم و همچو باب خود صبور         مرتضى آسا جواد و مصطفى آسا امین

چون به محراب اندرون بگریستى از بیم حق          آمدى رضوان و بستردى سرشکش زآستین

پیشواى چارمین است و به محراب اندرون            تافتى رویش چو خورشید از سپهر چارمین

این شنیدستى که در محراب طاعت خویش را      اژدهاآسا بدو بنمود ابلیس لعین

خواجه نندیشید و روى از قبله طاعت نتافت          کش ندا از غیب آمد «انت زین العابدین»

کرد داود پیمبر نرم آهن را به دست                   او به پند و موعظه دل هاى سخت آهنین

گر بگویم برترست از موسى عمران رواست          کاین نترسید و بترسید او ز ثعبان مبین

حبّ او حصن حصین است و ز خشم کردگار         گشت ایمن آن که آمد اندرین حصن حصین

بس که زانو با جبین در سجده پیش حق بسود     سوده شد مانند زانوى هیونانش جبین

اى فروغ دیده پیغمبر و حیدر که هست               بغض تو نار جحیم و حبّ تو ماءِ معین

با محبّان تو رضوان گوید اندر روز حشر                 هذه جناتُ عَدْن فَادخلوها خالدین

نازش شُبّیریان بر دوده شبَّر ز توست                 ورنه شُبّیر و شَبَر هر دو همالند و قرین

شهریاران عجم را زین سپس تا رستخیز             از تولاّى تو باشد شوکت اسلام و دین

شاعر : سروش اصفهانى



نویسنده : منصور زارع خورمیزی - ساعت ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٦   |    نظرات []   |    لینک ثابت