متن شعر در ماتم و سوگ کریم اهل بیت امام حسن مجتبی (ع)
مهرت به کاینات برابر نمی شود داغی زماتم تو فزونتر نمی شود
از داغ جانگداز تو ای گوهر وجود سنگ است هر دلی که مکدّر نمی شود
ظلمی که بر تو رفت زبیداد اهل ظلم بر صفحه خیال مصوّر نمی شود
تنها جنازه تو شد آماج تیرکین یک ره شد این جنایت و دیگر نمی شود
بی بهره از فروغ ولای تو یا حسن مشمول این حدیث پیمبر نمی شود
فرمود دیده ای که کند گریه بر حسن آن دیده کور وارد محشر نمی شود
دارم امید بوسه قبر تو در بقیع امّا چه می توان که میسرّ نمی شود
با این ستم که بر تو و بر مدفنت رسید ویران چرا بنای ستمگر نمی شود
آن را چه دوستی است " موّید " که دیده اش از خون دل ز داغ حسن، تر نمی شود
" سید رضا موید "
متن شعر رحلت پیامبر اکرم (ص)
روایت ام السلمه
این روایت که رسیده به همه نقل گردیده ز امالسلمه
گفت دیدم که به هنگام وداع با نبى دشمن او کرد نزاع
خواست احمد کند از حق تأیید جانشینى على را تأکید
لب چوتر کرد به تمجید على شد عیان کینه خصم ازلى
دست دیرین عداوت رو شد مصطفى را، عدویش بد گو شد
تیر کین در هدف جانش کرد خسته از تهمت هذیانش کرد
بین حضار پر از همهمه شد نگرانتر ز همه فاطمه شد
به عدو خرده گرفتند همه اشک از دیده بسفتند همه
شد پیمبر چو مهیاى جنان آمد از مأذنه آواى اذان
راه ابلیس به محراب افتاد اولى، جاى پیمبر استاد
مصطفى خسته و بى تاب آمد سر خود بسته به محراب آمد
دل پر غصه حیدر بگرفت زیر آغوش پیمبر بگرفت
با تب و تاب به محراب رسید خویش را تا سر سجاده کشید
با چه حالى به نمازش پرداخت کار را با مدد حیدر ساخت
بعد سجده چو به پا می افتاد لاجرم تکیه به حیدر می داد
او که در راه هدایت فرسود پس از اتمام نمازش فرمود
دو امانت به شما بسپارم بهرتان عترت و قرآن دارم
این دو را خوب تمسک جوئید زین دو، تا حشر تبرک جویید
چونکه برگشت پیمبر به حرم سوخت چون شمع سراپا ز الم
گرد او اهل حرم جمع شدند همه پروانه آن شمع شدند
شکوه چون فاطمه بر بابا کرد پدر از مرحمتش نجوا کرد
دو سخن زیر لب آنگاه، رسول... گفت آهسته به زهراى بتول
گفت از هجرت و، زهرا گریید گفت از وصلت و زهرا خندید
ساعت موت اباالقاسم شد نوبت آه بنى هاشم شد
آه از این موقف پر شیون و شین سینه احمد و قلب حسنین
نور جبریل امین ظاهر شد ملک الموت نبى حاضر شد
صبر کن اى ملک نیک سرشت که شده سینه او دشت بهشت
صبر کن این دو عزیز اللهند ناز پرورد رسول اللهند
این دو مظلوم، گرفتار شوند تیر باران ستمکار شوند
این یکى کشته به بطحا گردد وآن یکى کشته به صحرا گردد
این یک از زهر جفا کشته شود وآن به خون پیکرش آغشته شود
"محمود ژولیده"
متن شعر به مناسبت رحلت پیامبر اسلام(ص)
نجوای عاشقانه با پدر امت
شراب می چکد از چشمت به کام خاک شَرَر بارم رسید طعم جنون اینک به چشم خفته بیدارم
امان نمی دهدم عصیان که تا برایم ازین دوزخ شراب توبه نمی نوشد، دهان خشک گنه کارم
نمک گرفت نگاهم را در این کویر غبارآلود غریب می وزد اکنون عشق به روح خسته بیمارم
جهان همایش توفان هاست هجوم ناله من دریاب اسیر دست پریشانی است دل به شعله سزاوارم
ببین که وضع پشیمانی است، نقاب شیون من گم شد دچار بازی آخر شد، سرِ به وهم گرفتارم
در این طواف جنون آمیز به گرد حلقه چشمانت به سر نیامدم آخرجان، سبک نشد زگنه بارم
میان غیب و شهادت ماند دلی که قسمت ویرانی است بگو چگونه رها گردم زِ بالِ مانده ز رفتارم
نشان صبح قیامت بود شبی که آینه گم کردم بیا به مرگ بشارت ده دو چشمِ تشنه دیدارم
"سودابه امینی"